Milionski dug prema 146 bivših radnika Solane, Mitrović podsjeća i na pljačku 20.000 tona soli

Već 12 –tu godinu 146 radnika Solane „Bajo Sekulić“ čekaju da im se isplati njihov zarađeni novac, u ukupnom iznosu oko milion eura. Sagovornik Primorskog portala, predstavnik bivših radnika Solane Bajo Sekulić i nekadašnji rukovodilac finansija Saša Mitrović postavlja pitanje zašto duže od decenije država nije riješila njihove probleme, niti pokrenula pitanja odgovornosti nakon što je uništeno jedno od najstarijih preduzeća u Crnoj Gori, osnovano sredinom 30.-tih godina prošlog vijeka.

Berba soli u Solani 2Bajo sekulić“ Foto: Anto Baković

Jedina fabrika soli u Crnoj Gori, Solana „Bajo Sekulić“  je zatvorena 2014. godine, radnici “opljačkani pa izbačeni na ulicu“. Do danas nije utvrđeno ko je ukrao preko 20.000 tona soli iz poslednje berbe 2013.godine. Radnici su podnijeli krivične prijave zbog krađe, ali ni od toga nije bilo ništa, a Mitrović tvrdi, da su inspektorima dostavili obimnu dokumentaciju sa dokazima.

To su samo neka od pitanja koje aktuelizuje predstavnik bivših radnika Solane Bajo Sekulić Saša Mitrović koji  je u Solani radio 21 godinu.

Saša Mitrović: nas radnike izbacili na ulicu, a ukrali 30.000 tona soli iz Solane Bajo Sekulić, fot: Primorski portal

-Tačno je da su zaposleni izbačeni na ulicu, ali i dalje su radnici Solane Bajo Sekulić jer im nije isplaćen zarađeni novac. Radnicima Solane se duguje milion eura, kazao je za Primorski portal  predstavnik bivših radnika i nekadašnji rukovodilac finansija Saša Mitrović

Prema njegovim riječima, dug preduzeća “Solane  Bajo Sekulić” je oko  5 miliona eura, od toga milion eura radnicima, 1,5 miliona eura dobavljačima i dva miliona državi, na osnovu poreza i doprinosa.

Dugovi su počeli da se gomilaju od 2011. godine kada je uveden klasični stečaj. U ulcinjskoj Solani morska so se proizvodila duže od 70 godina, ali početak kraja ove fabrike, tvrdi Mitrović, počinju sa privatizacijom, 2001. godine. Za masovnu vaučersku privatizaciju upodobljena je i ulcinjska Solana.

– Nakon katastrofalnog učinka  menadžmenta od 2002. do 2005, koji je Solani ostavio četiri miliona eura duga,  fondovi Eurofond i Moneta 2005.godine su preko stare devizne štednje postali vlasnici skoro 70% Solane, po 33,7% . Oni su imenovali novi menadžment, zaposleni su mislili  da dolaze bolji dani za Solanu.

Na žalost, to je bio samo privid.  

-Solana je bila  u teškoj situaciji, pogrešna knjiženja, višak radnika, dugovanja prema kupcima i dobavljačima, sakrivena dokumentacija, zastarjela oprema, loša kadrovska struktura… Usledio je predlog – stečaj kroz reorganizaciju, otpuštanje viška zaposlenih i dokapitalizacija. Tadašnja uprava preko vlasnika jedne turističke agencije iz Ulcinja “završila je” da on  Privrednom sudu podnese zahtjev zbog duga od oko 2.000 eura. Stečajni sudija Dragan Vučević donosi rješenje broj 77/05 od 4. maja 2005. godine, kojim proglašava uvođenje stečaja kroz reorganizaciju u Solani. Nakon uvođenja stečaja ništa nije mijenjalo – plate su bile i dalje male, uz to su i kasnile, a prodaja je bila loša, podsjeća Mitrović.

Nezavisno stanje rezultiralo štrajkom radnika krajem 2006. godine, koji će trajati do prvih mjeseci naredne godine, podsjetio je naš sagovornik.

-Usledila je dokapitalizacija, prvo dvije zatvorenog tipa gdje je samo Eurofond uplatio dva puta po milion eura i jedna otvorenog tipa gdje su mogli svi zainteresovani da kupe akcije. Ali opet je Eurofond kupio najviše, za oko milion i tako se sa skoro 3 miliona krenulo u kupovinu nove opreme. Eurofond se tada približio cifri od skoro 80% vlasništva Solane. Drugi dio opreme za pakovanje soli od pet kg, 10 kg i 25 kg stigao je kasnije, a potom i posebna italijanska mašina za pakovanje 0,5 kg i jedan kg. Sva ta oprema nikad nije stavljena u funkciju.  Međutim,  2020. godine, sve je prodata u staro željezo negdje u Bosni i vjerovatno uspješno radi, naveo je  Mitrović podsjećajući na najveću pljačku na ovim prostorima, kad je 2010. godine misteriozno nestalo 30.000 tona soli iz ulcinjske Solane.

Mitrović tvrdi da je ukradeno preko 20.000 tona soli

-Kamioni su svakim danom dolazili i odvozili našu so. Od 10. januara do 1. juna 2010. godine iz Solane je izašlo 30.000 tona soli. Po popisu 31. decembra 2009, na lageru je bilo nešto preko 33.000 tona soli, a prvog jula 2010, oko 3.000 tona. Svakih 5-6 dana dolazilo je po šest šlepera jedne firme iz Paraćina koji su odnosili po 150-180 tona, tvrdi Mitrović ističući da se fakture nisu kucale u komercijali, nego kod sekretarice a bili su “angažovani i stručnjaci sa strane”.

Mitrović tvrdi  da je samo 10.000 tona  prodato regularno, i to preko blagajne jer je žiro-račun Solane bio u blokadi od septembra 2009.

-Od 10 hiljada tona, zarada je bila oko milion eura. Da bi shvatili o kolikoj se pljački radi, da navedem da je za zarade tada 70 zaposlenih (2009-2010) bio potrebno  oko 6.200 eura u prosjeku po 90 eura i to sa kašnjenjem od 6 mjeseci. Mogli smo od te soli da živimo nekoliko godina, naveo je Mitrović.

Solana je zbog dugovanja 2011. ostala bez struje, vode, telefona… Te godine, kaže Mitrović, sindikat Solane se organizovao i realizovao berbe 2011. i 2012. Krenula je prodaja pa berba soli  2013.godine. Međutim, od prodaje su plaćeni samo pojedini radnici.

U decembru 2013. godine zaposleni su ponovo u štrajku koji je trajao do maja 2014. godine. U međuvremenu u Solani su se smijenila četiri stečajna upravnika, od kojih su neki prema navodima Mitrovića do sada morali biti uhapšeni zbog štete koju su nanijeli Solani.

Od avgusta 2015. godine, JP Nacionalni parkovi preuzeli su privremeno upravljanje ulcinjskom Solanom. Ovo preduzeće angažovalo je 10  bivših radnika za rad na pumpama. Nije pokrenuta proizvodnja soli, u Parku prirode su se organizovale turističke ture-posmatranje ptica.

Nimanbegu i Ćulafić potpisali Ugovor osnivanju preduzeća za upravljanje Parkom prirode „Ulcinjska solana“, Foto: Primorski portal

Ispred Vlade Crne Gore i Opštine Ulcinj, ministar ekologije, održivog razvoja i razvoja sjevera Damjan Ćulafić i predsjednik Opštine Genci Nimanbegu potpisali su 30.decembra 2026. godine Ugovor o osnivanju Društva sa ograničenom odgovornošću za upravljanje Parkom prirode „Ulcinjska solana“.

 Ćulafić je kazao: “Solana je dokaz patriotizma, naša ispunjena obaveza i trajna odgovornost, koju kao Ministarstvo ekologije, održivog razvoja i razvoja sjevera dosljedno preuzimamo”.

Solana je proglašena Parkom prirode 2016. godine, a Skupština opštine Ulcinj je 2019. donijela odluku kojom je taj status i formalno potvrđen.

– U periodu od 2021. do 2025. godine radili smo posvećeno na implementaciji te odluke i stvaranju uslova za zakonito i održivo upravljanje, istakao je Nimanbegu naglašavajući: “Zbog javnosti moram podsjetiti, ovo nije preduzeće, kao što je nekad bilo, koje je decenijama u stečaju”.

Potpisivanju su prisustvovali ambasador Evropske unije u Crnoj Gori Johan Satler, ambasador Njemačke Peter Felten, ministar finansija Novica Vuković, kao i predstavnici nevladinih organizacija Centra za zaštitu i proučavanje ptica (CZIP) i Dr Martin Schneider-Jacoby Association (MSJA).

Problem radnika Solane Bajo Sekulić ni jedan ministar nije ni pomenuo u Ulcinju iako su njihovi predstavnici bili prisutni na potpisivanju Ugovora o osnivanju novog preduzeća, Društva sa ograničenom odgovornošću za upravljanje Parkom prirode „Ulcinjska solana“.