Osma godišnjica od smrti bivšeg predsjednika Opštine Bar Blaža Orlandića

U vječnost se Blažo Orlandić preselio 20. avgusta 2018. godine, potomak znamenitog bratstva Orlandić iz Gornjih Seoca, „orlovog gnijezda”, simbol crnogorske slobode, patriotizma i antifašizma, kaže dr Cvetko Pavlović.

Orlandić je kao dječak bio svjedok organizovanog dizanja ustanka protiv fašističkog okupatora, koji se pripremao upravo u kućama Orlandića 12. i 13. jula 1941. godine. Trinaestojulska iskra slobode zapaljena na Virpazaru 1941. godine, bila je putokaz porobljenim narodima i evropskim državama u borbi za slobodu. Izvanrednom memorijom i narativnim darom pripovjedača, na istorijski objektivan način, sve je to Blažo Orlandić opisao u svojim knjigama, posvećenim nauci, istoriji i svom zavičaju.

Studije elektrotehnike završio je na prestižnom Elektrotehničkom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, doživjevši da mu isti fakultet uruči zlatnu diplomu nakon pedeset godina od diplomiranja. Njegov stručni rad ostavio je neizbrisive tragove u projektovanju i objekata na području opštine Bar, ali i Crne Gore i jugoslovenske elektroprivrede.

Kada je prirodna stihija, kao posledica katastrofalnog zemljotresa, zahvatila crnogorsko primorje 15. aprila 1979. godine, bio je pravi čovjek na pravom mjestu. Njegova odlučnost, izvanredne organizatorske sposobnosti, autoritet, liderstvo i vizionarstvo, pokazali su se u najboljem svijetlu.

Spasavanje ugroženog stanovništva, obnova privrede i izgradnja infrastrukture, bili su mu prioriteti, i njihovom realizacijom, na planski i organizovan način, postavili su stabilne temelje novog i savremenog grada Bara.

– Bio sam svjedok i neposredni učesnik – kaže dr Cvetko Pavlović – i dodaje:

– Zagovornici i realizatori „budvanizacije”, betonizacije crnogorske obale i krimanalizacije crnogorskog društva, nisu mu mogli oprostiti viziju, doslednost i nepokolebljivu istrajnost. Bio je i ostao nepremostiva prepreka.

Kao predsjednik Savjeta bio je jedan od najagilnijih promotera vizionarskog projekta izgradnje Regionalnog vodovoda za crnogorsko primorje.

– I pored brojnih opstrukcija i otpora na nivou opština i Republike, za vrijeme njegovog mandata izvršeno je projektovanje probijanja vodovodnog tunela Sozina, izgradnja rezervoara i dijela mreže. Četiri decenije čekalo se na realizaciju ovog kapitalnog projekta. Pizmatični prisvojači tuđih zasluga i rezultata rada nisu ga pozvali na svečano otvaranje.

– Kada su organizovane klero-nacionalističke snage krenule u razbijanje jedne srednje razvijene evropske države – Jugoslavije, koja se tada nalazila pred vratima Evropske unije, u cilju ostvarenja tuđih velikodržavnih projekata na štetu crnogorskog subjektiviteta i identiteta, on i njegov brat Marko postali su žrtve te ideologije i rulje, instalisane, zavedene i prevarene, zaodjenute u rubo nacionalizma, fanatizma, protiv svega što je crnogorsko. Ostavili su ih bez hleba. Koliko je posrnuće pravne nauke i struke, koja zanemaruje i gazi pravni načelo „Zakon je za svakoga zakon”, pokazalo se na primjeru da mu kao jedinom članu Predsjedništva Crne Gore, u znak odmazde, ne bude priznato stečeno pravo, i pored pravosnažne sudske presude – kaže Pavlović, dodajući da su to pravo ostvarili svi članovi Predsjedništva Crne Gore, od kojih još ima živih, osim Blaža Orlandića.

– U neizbrisivom sjećanju su mi Tvoj ponos, da je Tvoj sin Željko, ogrnut crnogorskom zastavom, došao iz daleke Švedske da sa svojom porodicom 21. maja 2006. date svoj glas obnovi crnogorske državnosti. Dragi prijatelju Blažo, u druženju s Tobom, poklonio si mi tvoju iskrenost, čestitost, istinoljubivost, nepokolebljiv stav u svojim uvjerenjima slobodarstva, antifašizma i ljubavi prema našoj državi Crnoj Gori. Otišao si stamen, čvrst i nepokolebljiv u svojim uvjerenjima kao što si i živio. Počivaj u miru u slobodnoj crnogorskoj zemlji.