Marković: Nisam ni u snu slutio da ću morati da dokazujem biografije predaka
Marković, Foto: Arhiva
Đuro Marković, predsjednik UBNORA Bar, reagovao je na izjave Zorana Lekovića iz Udruženja Crmničana “13. jul“ o njegovim precima, a u vezi sa polemičkim tonovima oko eventualnog uklanjanja trobojke sa spomen-ploče u Virpazaru.
Saopštenje prenosimo uz redakcijske intervencije:
“Povodom reagovanja Zorana Lekovića na saopštenje UBNORA Bar od 29. 07. 2026. dužan sam da radi javnosti reagujem, mada sam mislio da to ne činim jer po onoj narodnoj: ‘Nije važno što ti reče, već ko ti reče’.
Nijesam ni u snu slutio da ću poslije smrti mog oca, koji počiva u grobu već 36 godina, doći u situaciju da dokazujem biografiju iz njegove prošlosti, čiji sam sin, ko su mi preci i slično.
Moj otac Nikola Đurov Marković je učesnik Trinaestojulskog ustanka 1941. godine, borac Pete crnogorske brigade, zatočenik albanskih i italijanskih kazamata.
Njegov otac Đuro je ostavio kosti u 27. godini na Tarabošu i Brdici.
Moja majka je bila aktivni simpatizer NOB-a, proganjana i zlostavljana od crmničkih i riječkih nacionalista.
Dva strica, Blažo i Božo, su bili pripadnici bataljona “Jovan Tomašević.
Blažo je poginuo na brdu Raš u borbi protiv italijanskog okupatora i domaćih izdajnika, istih onih koji su ubili vođu Trinaestojulskog ustanka Blaža Jošova Orlandića. Božo je bio borac Četvrte proleterske brigade, zatim srpskih brigada.
Ujak Marko je bio učesnik Trinaestojulskog ustanka, učesnik bitke na Brajićima i Pljevaljske bitke, teško ranjen, zarobljen i strijeljan na Kamenici, Rijeka Crnojevića.
To znači da bratstvo Markovića iz sela Sotonića (kojem pripadam) nije vriježda bez korijena, kako ga Zoran predstavi.
Ovo moje kratko saopštenje ne pišem radi onih koji me poznaju, mene i moju porodicu, već radi onih koji nas ne poznaju. Sve tvrdnje i neistine i laži imaće prilike da nekadašnji prijatelj dokaže na sudu. Ovim završavam svaku polemiku sa pomenutim Lekovićem”.
